برنامه ریزی الهی

مدت ها بود که چیزی به ذهنم رسیده بود که هرچه سعی می کردم بیان کنم توانایی بیان اون رو نداشتم، یعنی قدرت بیان و تبیین اون رو نداشتم. تا اینکه مثالی به ذهنم رسید:

شرکتی رو فرض کنید که قصد دارد طوری برنامه ریزی کند که بیشترین سود را داشته باشد و هیچ ضرری نداشته باشد. این شرکت برای برنامه ریزی باید به ده ها بلکه صدها پارامتر مختلف توجه کند و آن ها را در برنامه ریزی خود لحاظ کند. مواردی از قبیل تغییرات بازار، مسائل کارگری، تامین منابع، مسائل قابل پیش‌بینی و غیر قابل پیش‌بینی.

برای مقصودی که این شرکت دارد باید تعداد پارامترهای بسیار بسیار زیادی را جوری برنامه ریزی کند که همه‌چیز همزمان به بهترین نحو پیش برود و هیچ خللی در کار نباشد. ضمناً حوادث غیر قابل پیشبینی هم نباید خللی ایجاد کند.

بدیهی است که برای ما انسان‌ها چنین برنامه‌ریزی‌ای ناممکن است.

اما نکته‌ای که می خواهم خدمتتان بگم این است که اگر کمی دقت کنیم متوجه می‌شویم که الله -جل جلاله- آن چیزی که برای ما می‌خواهد این است که همه‌ی ما به سعادت برسیم. او چون حکیم‌ترین و اعلم است قدرت چنین برنامه‌ریزی‌ای را دارد. لذا او برنامه‌ای عجیب و شگفت‌انگیز برای حیات ما دارد بر این مبنا که ما به سعادت برسیم.

نکته‌ی جالب این است که اگر ما فقط و فقط به دستورات دین -با اولویت واجبات- عمل کنیم، عملاً خود را در آن برنامه قرار داده‌ایم.

شاید یک مثال دیگر این باشد که خداوند به مقصد سعادت، در عالم ریل‌هایی قرارداده؛ و ما واگن‌های قطار زندگی هستیم، که اگر خوب باشیم (=به دین عمل کنیم) واگن‌مان روی ریل حرکت می‌کند و اگر نباشیم بیرون ریل. روی ریل حرکت تضمین شده و ملایم و راحت است ولی اگر بیرون ریل باشد نه‌تنها ممکن است حرکت ناراحت، و پر تلاطم باشد بلکه ممکن است تضمینی برای رسیدن هم نباشد.

رحمان -جل جلاله- با رحمت بی‌مثال خودش در عرصه‌ی گسترده‌ی عالم، ریلی ندید، قرارداده است که اگر به محور دین زندگی کنیم، عملاً واگن‌مان را روی آن قرار داده‌ایم. هم به مقصد رسیدن‌مان را تضمین کرده‌ایم و هم صحیح و سالم رسیدنمان را.

به نظرم اهمیت دین‌مداری در مطالب فوق است. بنابراین شاید مثال فوق بعضی از ماها را از دودل بودن نسبت به خوبی یا بدی دین، دربیارد و راحتمان کند.